Een enkele verbinding binnen een pand ronden wij doorgaans binnen één werkdag af, inclusief lassen en meten. Een tracé door de grond naar een tweede gebouw kost al gauw enkele dagen, waarbij het graafwerk het meeste tijd vraagt. Bij projecten waar een KLIC-melding nodig is, moet je rekening houden met de wettelijke wachttijd voordat er gegraven mag worden. Je krijgt vooraf een planning.

Kort gezegd: multimode voor korte afstanden binnen één pand, single-mode zodra het tracé de grond in gaat of er een tweede gebouw bij komt. De keuze gaat zelden over de kabel en bijna altijd over de transceivers eromheen. Wij rekenen beide varianten voor je situatie door. Bij twijfel leggen wij ze allebei in hetzelfde tracé — het duurdere deel van glasvezelaanleg is nooit de vezel, maar de sleuf.

In de praktijk vrijwel altijd LC, omdat dat is wat moderne switches en transceivers gebruiken. SC, ST en FC komen wij nog tegen in bestaande installaties en kunnen wij uiteraard afmonteren of ombouwen. Bij single-mode kiezen wij APC waar reflectie een rol speelt en UPC waar dat niet zo is. Die twee mag je nooit door elkaar patchen — op locaties met een gemengde historie is dat een verrassend vaak voorkomende storingsoorzaak.

Ja, en dat is vaak veel goedkoper dan het opnieuw aanleggen van een traject. Bij een breuk lokaliseren wij eerst met de OTDR waar de fout zit; die geeft de afstand tot op enkele meters nauwkeurig, zodat er gericht gegraven of geopend kan worden. Daarna zetten wij de las in een lasmof of patchkast, meten opnieuw en leggen het resultaat vast in een rapport.

Ja, altijd. Je ontvangt per vezel het gemeten dempingsverlies afgezet tegen het berekende budget, de OTDR-trace waarop elke las en connector zichtbaar is, het gebruikte meetinstrument met kalibratiedatum en een schema met de definitieve labeling. Ook de originele meetbestanden krijg je mee, zodat je of een derde partij de metingen altijd zelfstandig kan inzien.

Omdat een werkende verbinding niets zegt over hoeveel reserve er nog in zit. Een dempingsmeting laat zien of de link binnen budget blijft; de OTDR laat zien wáár de verliezen zitten — een las van 0,4 dB, een te krappe bocht in een trekput, een vervuilde connector. Op 1 Gbit/s merk je daar niets van. Zodra je naar 10, 40 of 100 Gbit/s gaat, of het tracé verlengt, is dat precies de plek waar het misgaat.

Ja. Extra vezels aftakken in een bestaande trekput, een nieuw pand aankoppelen, of een extra fiber rack panel bijplaatsen: dat sluiten wij aan op wat er ligt. Wij meten dan wel eerst het bestaande deel door. Het heeft weinig zin een nieuwe tak te koppelen aan een backbone waarvan niemand weet wat hij nog haalt.

Wij regelen het complete traject, van tracébepaling tot oplevering. Kleinschalig grondwerk voeren wij zelf uit — een sleuf over het eigen terrein, een doorvoer naar een bijgebouw, het aanbrengen van mantelbuis. Voor grotere tracés werken wij samen met een vaste grondwerkpartner, zodat je nog steeds één aanspreekpunt en één offerte heeft. Ook dan verzorgen wij de KLIC-melding, de mantelbuis, het blazen van de vezel en de tracétekening met ligging en diepte, zodat er over tien jaar niemand blind in graaft.

Omdat een tracé opnieuw openleggen een veelvoud kost van wat een paar extra vezels bij aanleg kosten. Het verschil in materiaalprijs tussen een kabel met vier of met twaalf vezels is klein, het verschil in graafkosten later enorm. Wij leggen daarom standaard reservecapaciteit aan en adviseren waar mogelijk microduct, zodat er later een string bij kan zonder opnieuw te graven.

De passieve infrastructuur is altijd ons werk: kabel, lassen, pigtails, fiber rack panels en patchkoorden. Leveren wij ook de transceivers en switches, dan plaatsen en configureren wij die en leveren we je een werkende verbinding op. Breng je de apparatuur zelf mee of beheert je eigen ICT-afdeling het netwerk, dan leveren wij de infrastructuur meetklaar op met het volledige rapport, en sluit je beheerder aan. Zo blijft duidelijk wie waarvoor verantwoordelijk is.